Dit is deel 3 van een reeks van 4 interviews. In deze reeks delen we verhalen van volgers van Vettt die dankbaar gebruik hebben gemaakt van de Ronald McDonald Huiskamer. Grote dank aan Lizet Beek voor de fotografie. In het MST Enschede vind je de Ronald McDonald Huiskamer en slaapkamers. Vettt is Social Ambassadeur van de Ronald McDonald Huiskamers. Dat houdt in dat we ons belangeloos inzetten om de Ronald McDonald Huiskamer zoveel mogelijk bekendheid te geven bij Twentse ouders. Lees mee met het verhaal van Nicole.
Een doodgewone dag verandere plots in een ziekenhuisopname
Voor het gezin van Nicole veranderde een gewone dag plotseling in een ziekenhuisopname. Binnen een uur kon haar zoon Glenn niet meer op zijn been staan en werd zijn knie flink dik. Na een bezoek aan de huisarts werden ze direct doorgestuurd naar de spoed van de kinderpoli in MST. Vanaf dat moment kwamen ze in een rollercoaster van onderzoeken terecht. Omdat artsen vermoedden dat er sprake was van een bacteriële infectie, werd Glenn de volgende dag geopereerd om het vocht uit zijn knie te verwijderen. Bij kinderen nemen artsen met zo’n mogelijke infectie geen enkel risico.
Was de Ronald McDonald huiskamer wel bedoeld voor ons?
In het begin wist Nicole niet goed of de Ronald McDonald Huiskamer ook voor hen bedoeld was. “Ik dacht eerst: kunnen wij hier eigenlijk wel gebruik van maken?” Al snel ontdekte ze dat de Huiskamer er juist is voor alle ouders en gezinnen van kinderen die in het ziekenhuis zijn opgenomen. Dat bleek heel waardevol.
Na uren op de ziekenhuiskamer was het fijn om even ergens anders te kunnen zijn. Niet ver bij Glenn vandaan, maar wel in een huiselijke omgeving. Ook de vrijwilligers maakten veel indruk. Ze stonden altijd klaar voor een praatje, boden een luisterend oor en maakten het gezin wegwijs in de Huiskamer.
Toen Glenn langer opgenomen moest blijven, werd de Huiskamer steeds belangrijker. Glenn had kort daarvoor de diagnose autisme gekregen en zijn ouders mochten daarom iedere nacht bij hem blijven slapen. Glenn wilde graag dat Nicole bij hem bleef, terwijl thuis ook zijn broertje Dean aandacht en zorg nodig had. Daardoor was het soms zoeken naar een manier om toch voldoende tijd met elkaar door te brengen, maar in de Huiskamer lukte dat.
Weer samen aan tafel
Ze lunchten er regelmatig en maakten ’s avonds gebruik van de keuken om zelf een gezonde maaltijd te bereiden. Uiteindelijk kon ook Glenn meekomen naar de Huiskamer. Na dagen eten bestellen bij de roomservice was samen aan tafel zitten en iets anders eten extra welkom. Ook voor Dean was er ruimte. Hij kon gamen of televisie kijken, terwijl zijn ouders even tot rust kwamen. De werkplek in de Huiskamer bood daarnaast de mogelijkheid om je even terug te trekken wanneer dat nodig was.
Een ander waardevol moment was het bezoek van familie uit Rotterdam. In plaats van met elkaar op een ziekenhuiskamer te zitten, konden ze samen koffie drinken en lunchen in de Huiskamer. Zeker na een week opname, wanneer de ziekenhuismuren steeds meer op je af beginnen te komen, betekende dat veel voor Glenn en voor de rest van het gezin.
“De Huiskamer gaf ons rust. Even kort loskomen van het ziekenhuisgevoel, zonder echt weg te hoeven.”
Aan andere ouders die onverwacht met hun kind in het ziekenhuis terechtkomen, wil Nicole daarom vooral meegeven: maak er gebruik van. “Het is een fijne plek om even tot rust te komen en om in een hectische periode toch samen als gezin te kunnen zijn.”
De overige ervaringsverhalen lezen? Die vind je op deze pagina: blogs VETTT.
